father’s memory– tag –

Zelve’nin sessiz tepelerinde Barış artık şüphe ile kesinlik arasındaki çizgiyi görebiliyordu. Köpek hâlâ oradaydı ve güneş batarken her şey değişmeye başlıyordu.

Barış, Ankara’daki sessiz eve geri dönerken paslı kapının ve sabahın içinde babasının hatırasını ve kaybolmayan köpeğin gölgesini yeniden hisseder.