sessiz yolculuk– tag –

Barış yeniden Derinkuyu Yeraltı Şehri'ne döner ve eski bir duvara kazınmış gizemli bir işaret keşfeder. Babasının geçmişine ait parçalar yavaş yavaş birleşirken sessiz yeraltı şehri onu daha derin bir gizemin içine çeker.

Zelve’nin sessiz tepelerinde Barış artık şüphe ile kesinlik arasındaki çizgiyi görebiliyordu. Köpek hâlâ oradaydı ve güneş batarken her şey değişmeye başlıyordu.

Love Vadisi’nin sessizliğinde Barış sonunda gizemli köpeğin bakışlarıyla karşılaşır. Korku, hatıralar ve cevaplanmamış sorular arasında, onu geri dönüşü olmayan bir adıma götüren yol biraz daha netleşir. スラッグ

Köpek kaçmadı. Love Valley’nin sessizliğinde Barış, yaşlı bir adamdan tuhaf bir söz duyar: “İnsanlar o köpeği izlemez. Köpek insanları izler.” Merak ve tedirginlik arasında kalan Barış, bir adım daha ileri gider.

Rüzgâra ters yönde sallanan otlar. Karanlıktan gelen ayak sesleri. Ve açıklanamayan bir gölge. Barış, Göreme’nin sessiz gecesinde artık görmezden gelemeyeceği bir varlığın izlerini hissetmeye başlar.

Göreme'de gün batarken Barış sessiz bir kararın eşiğinde durur. Kasabanın ışıkları ile karanlığa uzanan dar yol arasında, bazı şeylerin peşinden gidilemeyeceğini, yalnızca beklenebileceğini fark etmeye başlar.

Gölgenin aynı yerde yeniden belirmesi Barış'ı durdurdu. Diğer yolcular yalnızca manzarayı görürken, o sessiz varlığın bıraktığı huzursuzluğu görmezden gelemedi.

Göreme'nin dar kaya yollarında yürüyen Barış, görünmeyen bir bakışın kendisini izlediğini hisseder. Sessizlik, gizemli bir çocuk ve taşların arasında saklanan bir varlık onu vadinin daha derinlerine çağırır.

Barış, Göreme’nin sessiz taş sokaklarında yankılanan ayak seslerinin peşine düşer. Karanlık bir mağara girişi, yaşlı bir kadının sözleri ve silinmeye yüz tutmuş izler, onu açıklayamadığı bir varlığın gölgesine biraz daha yaklaştırır.

Ulus’un sessiz sabahında Barış istasyona doğru yürürken, ilerlemek mi yoksa geri dönmek mi istediğine hâlâ karar veremiyordu.