Barış ve Noah– category –

Rüzgâra ters yönde sallanan otlar. Karanlıktan gelen ayak sesleri. Ve açıklanamayan bir gölge. Barış, Göreme’nin sessiz gecesinde artık görmezden gelemeyeceği bir varlığın izlerini hissetmeye başlar.

Göreme'de gün batarken Barış sessiz bir kararın eşiğinde durur. Kasabanın ışıkları ile karanlığa uzanan dar yol arasında, bazı şeylerin peşinden gidilemeyeceğini, yalnızca beklenebileceğini fark etmeye başlar.

Göreme'nin alacakaranlığında Barış, bir köpeği andıran bir gölge fark eder. Ancak gölgeyi oluşturan hiçbir şey görünmemektedir. Geride kalan izler ve sessiz bir huzursuzluk, onu yeni bir seçime doğru sürükler.

Gölgenin aynı yerde yeniden belirmesi Barış'ı durdurdu. Diğer yolcular yalnızca manzarayı görürken, o sessiz varlığın bıraktığı huzursuzluğu görmezden gelemedi.

Bazen en uzakta olan şeyler insana en yakın gelenlerdir. Vadinin karşısında duran köpek benzeri bir gölge, Barış'ın gözlerini ondan ayırmasını zorlaştırıyordu.

Göreme'nin dar kaya yollarında yürüyen Barış, görünmeyen bir bakışın kendisini izlediğini hisseder. Sessizlik, gizemli bir çocuk ve taşların arasında saklanan bir varlık onu vadinin daha derinlerine çağırır.

Barış, Göreme’nin sessiz taş sokaklarında yankılanan ayak seslerinin peşine düşer. Karanlık bir mağara girişi, yaşlı bir kadının sözleri ve silinmeye yüz tutmuş izler, onu açıklayamadığı bir varlığın gölgesine biraz daha yaklaştırır.

Göreme'nin kaya evlerinde, Barış babasının haritasındaki işaretle aynı noktayı bulur. Sessiz yeraltı girişinden gelen ayak sesleri, unutulmuş anılarla bugünün arasındaki sınırı yavaşça silmeye başlar.

Ankara'dan ayrılan Barış, Göreme'ye ulaşır. Sessiz taş vadilerinin ve yabancı gölgelerin arasında, henüz görünmeyen bir şeyin onu beklediğini hissetmeye başlar.

Barış, Ankara otogarında bir bileti eline aldığında, artık geri dönemeyeceğini hisseder. Sessiz bir gölge, eski bir harita ve tek bir kelime onu bilinmeyen bir yolculuğa çağırır.